خب...تا حالا که حوصلتون سر نرفتهتازه اولشه...

همون موقع ها بود ه وبلاگ خورشید خانوم رو از طریق سایت زنان پیدا کردم.. اون وقت صنم تو شهرک اکباتان زندگی میکرد..واقعا زیبا و روان مینوشت....تا این که ازدواج کرد  و به امریکا رفت و الان داره درس می خونه و فکر کنم میخواد  مدرک خبر نگاریشو از دانشگاه اونجا بگیره....البته اون لیسانس ترجمه زبان انگلیسی  داشت و در ایران تدریس زبان هم می کرد......شیده (پینگفلودیش) دوست  صمیمی صنم بود که با جرات میگم که در وبلاگ نویسی از  او کم نداشت...اون هم با وبنویس طنزی به نام پیام ازدواج کرد و به امریکا رفت.....یادمه زبان انگلیسش  فول بود و الان داره در یک شرکت طراحی کار میکنه....گاهی به هر دوشون سر می زنم(ادامه دارد)

من اومدم...راستش نمي دونستم از كجا شروع كنم..بعد تصميم گرفتم تاريخچه وبگرديمو بنويسم. حدود 4 سال پيش بود كه از طريق يك سايت خبري به نام (گويا) لينك سايت زنان رو ديدم بعد به قسمت وبلاگهاي زنان رفتم اولين وبلاگي كه خوندم وبلاگ زهرا بود كه عاشق قلمش شدم و هنوز هم هستم.روان نويسي و صداقتي كه در نوشته هاش موج ميزنه منو مجذوب مطالبش كرده....از زماني كه دانشجو بود تا الان كه خانم مهندس شده در شادي و غم شريكش بودم...( ادامه دارد)

 

به نام خدا

از دوست خوبم برای هدیه قشنگش ممنونم.....انشا الله به زودی خواهم نوشت 

این وبلاگ هدیه کوچیکیه برای تو

برای تو که همیشه آرزوی نوشته هاتو داشتم

اسمشو ذکری گذاشتم.ذکری یعنی یادآوری

گفتم ذکری تا ازخاطرات و یاده های قشنگت بنویسی

از اون خاطراتی که باعث میشه قشنگتر زندگی کنیم

هر روز منتظر نوشته هات هستم

منتظرم نذار