در شمال مصر دریای مدیترانه  و در شرق آن دریای سرخ قرار دارد. از سمت جنوب با سودان و از سوی باختر  با کشور لیبی  همسایه است. البته از ناحیه صحرای سینا به فلسطین نیز مرتبط می‌‌باشد. پایتخت مصر شهر قاهره است و از دیگر شهرهای مهم آن می‌توان به اسکندریه ، اسوان،  جیزه ،  فیوم  و  پورت سعید اشاره کرد.

در شرق و شمال شرقی این کشور شبه جزیره‌ای است که شبه جزیره سینا خوانده می‌شود و تا قبل از قرن نوزدهم در قسمتی به خاک مصر متصل بود. اما در سده بیستم کانالی حفر کردند که آن را خاک مصر جدا کرد و دریای سرخ را به دریای مدیترانه متصل می‌‌نمود. نام آن، کانال سوئز است که 168 کیلومتر طول دارد و چون مسیر ارتباطی میان سه قاره اروپا، آسیا و افریقا می‌‌باشد، از اهمیت بسیار زیادی بر خوردار است.

سرزمین مصر به سه قسمت تقسیم می‌شود:

• 1. صحرای شرقی یا عربی.
• 2. شبه جزیره سینا و زمینهای نیل.
• 3. صحرای غربی.

مصر آخرین کشوری است که رود نیل از آن می‌‌گذرد و سپس به دریای مدیترانه می‌‌ریزد. به این خاطر در محل پیوستن آن به دریا، دلتای نیل بوجود آمده که سرزمین اصلی کشاورزی این کشور است. در اطراف این رود نیز کشاورزی رونق بسیار دارد به طوری که تنها نقاط آباد مصر سواحل نیل می‌‌باشد.

مصر یکی از قدیمی‌ترین کشورهای جهان و تمدن آن که در حاشیه رود نیل شکل گرفته در زمره کهن‌ترین تمدنها محسوب می‌شود که از حدود 4 هزار سال قبل از میلاد موجود است. مصر باستان سرزمین فراعنه بود و آثار تاریخی مهمی چون اهرام سه گانه و معابد بزرگ را از آن دوران به یادگار دارد. بسیاری از پیامبران بزرگ مانند حضرت یوسف و حضرت موسی (علیهم السلام) نیز در همان دوران در سرزمین مصر ظهور کردند. بنظر می‌‌رسد اسم مصر از میثر و میترا که نماد خورشید بوده است گرفته شده باشد کما اینکه در مصر اشکالی مانند فروهر و عقاب بالدار و صلیب که همه نشانه‌های میترایی است دیده شده است. دولت قدیم مصر در سال 524 ق. م به دست ایرانیان سقوط کرد. این کشور در روزگارهخامنشی  و همچنین در دوران ساسانی  (در عهد خسرو پرویز و به مدت ده سال) بخشی ازشاهنشاهی  ایران بود. نیای آنچه امروزه کانال سوئز نام دارد برای نخستین بار از سوی ایرانیان در مصر کنده و راه‌اندازی شد.

در سال 332 ق. م اسکندر این سرزمین را تصرف نمود و تا سال بعد دودمان بطلمیوسیان  که از جانشینان اسکندر بودند، بر آن حکمفروا بودند. در سال 641 میلادی (19 هجری قمری) در زمان خلیفه دوم، مسلمانان این کشور را فتح کردند.پس از فتح این سرزمین توسط عربها،بخش بزگی از فرهنگ و تمدن این سرزمین به یغما رفت و عربها زبان خودشان را به این مملکت تحمیل کردند. مصر همواره از سرزمین‌های مهم برای حکومت اسلامی بوده و تا سال 1517 میلادی که دولت عثمانی بر مصر تسلط یافت در دست خلفای اموی و عباسی و فاطمی بود. در سال 1798 ناپلئون به آن لشکر کشید و در سال 1805 میلادی محمد علی پاشا  از طرف دولت عثمانی حاکم آنجا شده و سلسله جدید مصر را تشکیل داد.

افسانه سامسون: سامسون قاضي قوم اسراييل بوده كه نيروي خارق العاده اي داشته ،دشمنانش براي آنكه به راز نيروي او پي ببرند بدون هيچ خلاقيتي ،از كليشه هميشگي استفاده ميكنند كه همان مامور كردن يك رقاصه زيبا به نام دليله( delijah)  بوده كه او هم چون در تمام داستانها اين زن ها هستند كه نيروي شيطاني دارند و مردها هم همه با وجود ادعايي كه دارند فقط !! اين يك قلم ضعف را دارند كه ضعيف النفس هستند و به ثانيه نكشيده يك دل نه صد دل عاشق مي شوند،سامسون هم از همين قاعده پيروي مي كند و رازش را كه تمام نيرويش در موهايش است را براي دليله مي گويد.حدس بقيه داستان آسان است. دلیله موهای او  را در خواب كوتاه ميكند و فردايش سامسون را به ميخ مي كشند.ولي تنها چشمانش را كور مي كنند و اورا در يك سياه چال زنداني مي كنند.ولي بعد از مدتي موهاي او دوباره بلند مي شود و قدرتش باز مي گردد و به محلي مي رود كه تمام بزرگان شهر در آن شورا داشتند. آنجا دليله او را مي بيند و با كمال خونسردي و خيلي cool به او ميگويد كه تمام اين مدت از عشق او( سامسون) خواب و خوراك ندارد و از اين حرفها (به اين ميگويند باحالي يا وقاحت) !!!
ولي سامسون كه تصميم داشته تمام شهر را خراب كند و همه را با هم نابود كند به او مي گويد كه از آنجا برود و خودش را نجات دهد( هندي بازي) ولي دليله كه ميدانسته سامسون فقط مي خواهد او را ضايع كند و به محض دور شدن او ،او كارش را ميكند و در هر صورت قرباني است و يا هرچه بدود هم نمي رسد و براي آنكه كمي وجه خودش را در افسانه بهتر كند و داستان را از آبگوشتي به تراژدي تغيير دهد، ترجيح!!!
مي دهد همانجا با يگانه عشقش!! بميرد و سامسون هم ستونهاي شهر را خراب مي كند و شهر فرو مي ريزد.

خب بازم خوشحالم که مطالبی که اینجا مینویسم براتون جالبه...

یک زنگ تفریح هم لازم داریم البته... این متن خیلی جالب و با مزه بود و حیفم اومد نذارم اینجا چون خیلیهاش راسته...(با عرض معذرت از همه آقایون)

* قوانین مردونه: ما همیشه کلمه ی قاعده یا قانون رو از طرف زنها میشنویم، اما خوشبختانه یک مردبعد از مدتها وقت گذاشته و قوانین مردونه رو به رشته ی تحریر دراورده پس لطفا بخونید. لطفا دقت کنید که تمام این قوانین با عدد یک شماره گذاری شدن یعنی هیچ کدومشون برتری نسبی به دیگری ندارن:
1- مردها نمیتونن فکر کسی رو بخونن.
1- دیدن مسابقه فوتبال مثل تماشای ماه شب چهارده توی آسمون جذاب و قشنگه. اجازه بدید همینطور بمونه.
1- خرید کردن، مسابقه فوتبال نیست. و امکان نداره که ما به خرید به این شکل نگاه کنیم.
1- گریه کردن یک جور تهدید به حساب میاد.
1- لطفا چیزی رو که می خواهید، واضح بگید. اجازه بدید کمی روشن تر بگم، اشارات زیرکانه، اشارات قوی و اشارات مبرهن ولی غیر مستقیم به یک موضوع اصلا به کار نمی آد. لطفا اصل درخواستتون رو واضح بگید.
1- “بله” یا “خیر” بهترین جواب ممکن به خیلی از سوالات هستند.
1- لطفا در صورت نیاز به حل یک مشکل، پیش ما بیایید و درد دل کنید، این کاریه که ما مردا انجام میدیم. همدردی کردن وظیفه دوستان مونث شماست نه ما مردها.
1- سردردی که هفده ماهه داره شمارو آزار میده یک مشکل واقعیه لطفا یک پزشک رو ببینید.
1- هر مطلبی که شیش ماه پیش از طرف ما مردها گفته شده الان به عنوان استدلال غیر قابل قبوله. در واقع تمام نظرات ما فقط برای هفت روز معتبرند نه بیشتر.
1- اگر فکر می کنید چاقید، خوب احتمالا هستید. لطفا از ما نپرسید.
1- اگر مطلبی که ما گفتیم رو میشه دو جور ازش برداشت کرد و یکی از این برداشتها شما رو عصبانی و ناراحت میکنه منظور ما اوون یکی برداشت بوده.
1- شما میتونید یا از ما بخواهید که کاری رو انجام بدیم یا بهمون بگید که چطوری انجامش بدیم. نه هر دوش. اگر شما از قبل میدونید که چطوری میشه اوون کارو بهتر انجام داد خوب خودتون دست بکار شید.
1- کریستوف کلمب احتیاجی نداشت که مسیر رو بهش یاد بدن. ما هم همینطور
1- تمام مردها فقط در 16 رنگ اشیا رو میبینند. دقیقا مثل ویندوز default . برای ما هلو یک میوه است نه رنگ. پرتقال هم یک جور میوه است نه رنگ. ما واقعا نمی فهمیم رنگ پوست پیازی یعنی چی.
1- اگه می خاره ما میخارونیمش
1- اگر ما از شما بپرسیم چی شده و شما بگید “هیچی” ما هم طوری رفتار میکنیم که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده. ما میدونیم که شما دروغ میگید اما فقط ارزششو نداره که آدم سرشو بخاطرش درد بیاره
1- وقتی ما دوتایی قراره بریم جایی، چیزی که شما پوشیدید کاملا مناسب و قشنگه … اینو واقعا میگم
1- شما به اندازه ی کافی لباس دارید
1- شما کفش، زیادی هم دارید
1- من کاملا خوش فرمم. گرد هم یک جور فرمه خوب
1- ممنونم که اینو خوندید. آره میدونم امشب باید تو آشپزخونه بخوابم. ولی اینو میدونستید برای ما مردا اصلا مهم نیست. فکر میکنیم رفتیم کمپینگ.

از وبلاگ زهرا

پن ( Pan )  پسر هرمس و پنلوپه بود. در بعضی از اسطوره های يونان او پسر زيوس است او خدای چوپانی و گله داری بود.  از نظر ظاهر کامللا شبيه به انسان بود با فرق اينکه او سمهای بز را داشت. پن يک نوازنده عالی بود و فلوت مينواخت و بسیار  خوشحال و شاد بود و ديده ميشد که با nymphs ميرقصيد. او هميشه يکی از  حوری ها را دنبال ميکند ولی مورد قبول واقع نميشد چون زشت است...دو داستان برای او وجود دارد.. اول اينکه  وقتی که زيوس خدايان تيتان را از بين برد به  او فريادی داد که خدايان تيتان فرياد کنند. و داستان دوم اين است که  در شب در جنگل صدا در مياورد تا مسافران را بترساند.

پیوست:قابل توجه تمامی دوستان:تصاویر متعلق به همان اسطوره مذکور است.

اسطورة دمتر بيانگر نمادين اين مطلب است كه انسان، نيمي اسير قدرتهاي دربند كننده پلوتون و نيمي آزاد و در حمايت پرسفون مظهر روشن بيني است. دمتر را مادر عزادار مي نامند، لقبي كه بعدها به مريم مقدس نسبت داده شد، در ميسترين الوزيس دمتر، مادر يا عاشق با پرسفون، فرزند يا معشوق وحدت حاصل مي كند، ميتس يا سالك اين آئين مي بايست پرسفون را از چنگ پلوتون ها رها سازد و اين جريان را دائما تجديد كند، شواهد تاريخي حاكي از اين واقعيت است كه در مراسم ويژه دمتر به وابستگي هاي ظاهري و نمايشي و همچنين به تشريفات تئاترال و آداب و حركات و نمايشهاي سمبليك اهميت مي دادند. از آثار پراكنده اي كه در دست است چنين بر مي آيد كه اين مراسم در تلستريون Telesterionكه سالن بسيار بزرگ مستطيل شكلي بود، برگزار مي شده و گروه هاي نمايشي در وسط صحنه به اجراي آثار خود مي پرداختند، كه به آن درام ميستيك يا نمايش رمزي و شهودي مي گفتند، اين درام شبيه يك مراسم تعزيه براساس آلام دمتر بوده است و تماشاگران خود را شريك در اين حوادث تخيل و تجسم مي كردند و گاه با تازيانه بخود زني مي‌پرداختند، و لحظه اي كه دمتر پرسفون را مي يافت، مشعل به دست به شادي مي پرداختند . نفوذ اين اسطوره و تاثير آنرا بر تخيل شكسپير shakspeare (1564-1616م) و ميلتون- J.Milton- (1608-1674.م) در قرن هفدهم مي توان ديد.