شهر زيباي گلاسكو(یا گلاسگو)، با آن مردمان زندهدل، پايتخت اسكاتلند است.
ساكنان اين شهر، همچون ساير اسكاتلنديهاي ديگر، افرادي ميهماندوست هستند كه در خانههايشان به روي دوستان و آشنايان باز است و هر كسي كه بخواهد در زندگي ساده و نشاطآميز آنها شريك شود را به آساني ميپذيرند.
اما اين مردمان خوش رو بسيار خرافاتياند
. مثلا آنها بر اين باورند كه اولين مهماني كه در سال نو (كه در اين كشور به هاگمني معروف است) به خانه شما بيايد، بدبختي و يا خوشبختي در سال جديد را برايتان به همراه خواهد داشت! 
اين رسم عجيب و غريب، اولين قدم نام دارد.
از ديگر خرافات اسكاتلنديها به ويژه در شهر «گلاسكو» اجراي سرود «الدلانگسين» در نيمه شب سال نوست. در اين شب، بشكههاي قير آتش زده در خيابانها غلت داده ميشوند تا اينچنين سال كهنه سوخته و سال جديد اجازه ورود يابد.
بايد گفت در يك خانه معمولي شهر گلاسكو، غذاهايي را كه سوييسيها يا فرانسويها با دقت و حوصله فراوان تهيه ميكنند ،نميتوانيم بيابيم. اساسا اسكاتلنديها، سبزيخوار نيستند و با غذاهايي كه با گياهان درست ميشود، ناآشنايند و به انواع گوناگون سالاد نيز علاقهاي ندارند.
كار در آشپزخانه با آرامش و سادگي انجام ميپذيرد زيرا غذاها بسيار سادهاند. البته اين را از نظر نبايد دور داشت كه غذاهاي اسكاتلندي، مغذي و لذيذند.
ماهي، در اين كشور، تازه تهيه و سرو ميشود و زنان خانهدار، به جاي ماهي يخ زدهاي كه از راه دور آمده باشد با ماهياي سر و كار دارند كه چند دقيقه پيش از دريا گرفته شده و همين امر در مزه مطبوع غذاهاي آنها بسيار موثر است.
غذاي محبوب مردم اسكاتلند ،«شورباي جو دو سر» است كه به ندرت ميتوان اين غذا را در ساير كشورهاي اروپايي يافت.
در ميان اروپاييها، اسكاتلند به سرزمين نان و شيريني معروف است زيرا در اين كشور، انواع نانها، شيرينيها و كيكها تهيه ميشود كه اين امر از عمق علاقه مردم اين سامان به انواع شيرينيجات حكايت دارد. نانهاي اسكاتلندي، هر كدام نام خاصي دارد و با غذاي خاصي نيز صرف مي شود.
در شهر گلاسكو، رستورانهاي خارجي متعددي وجود دارد كه عمده مشتريانشان نيز يا گردشگراني هستند كه براي ديدن جاذبههاي توريستي اين كشور به گلاسكو آمدهاند يا نوجوانان و جواناني كه ترجيح ميدهند ساعاتي از شب را به اتفاق دوستانشان در اين رستورانها سپري كنند.
(تصویر بالا:یک رستوران خارجی در گلاسگو)
مردم گلاسكو عادت دارند در شبهاي بلند زمستان گرد هم آمده و كهنترين سرودها و شاهكارهاي ادبي كشورشان را براي يكديگر بخوانند. اهالي نقاط كوهستاني اين سامان، روز هنگام شعر و ترانه ميخوانند. براي سرودهاي محلي اين كشور، جز صداي آدمي هيچگونه آلت موسيقي نياز نيست. اين سرودها حتي به گوش كساني كه زبان اسكاتلندي نميدانند، خوشنوا و زيبا ميآيد زيرا لبريز از معني و احساسند.
مردم گلاسكو همچون ساير اسكاتلنديها به سرودهاي مذهبي بسيار علاقهمندند
. آنها وقتي آوازهاي مذهبي ميخوانند، شنونده حقيقتا به شور ميآيد. آنها عادت دارند ترانههاي زيباي كشورشان را همواره زمزمه كنند بنابراين اگر روزي به گلاسكو رفتيد و صداي اين زمزمهها را شنيديد، خيلي تعجب نكنيد زيرا هر اسكاتلندي فطرتا يك موسيقيدان است حتي اگر در تمام طول عمرش به سازهاي موسيقي دست نزده باشد.
پی نوشت:
چند نکته خواندنی و مهم از گلاسکو که دانستن آن خالی از لطف نیست:
این شهر در سال ۱۹۹۹ به عنوان شهر برتر بریتانیا در معماری و طراحی برگزیده شده است .
گلاسگو پس از لندن بزرگترین مرکز خرید بریتانیا است .
به خاطر سابقه تجارت دریایی و دارا بودن دانشگاه تبدیل به بزرگترین مرکز ساخت ماشینهای سنگین مانند کشتی و لوکوموتیو در جهان شده است .
این شهر دارای قدیمی ترین متروی جهان بعد از بوداپست و لندن است .
گلاسگو دارای قدیمیترین دانشگاههای بریتانیا است
. دانشگاه گلاسگو که در سال ۱۴۵۱ میلادی تأسیس شده، یکی از ۴ دانشگاه قدیمی بریتانیا است و نقش بسیار مهمی در دوران روشنگری اروپا و پس از آن در انقلاب صنعتی ایفا کرده است.
دانشگاههای بزرگ گلاسگو عبارتاند از:
دانشگاه گلاسگو (University of Glasgow)
دانشگاه استرَتکلاید (University of Strathclyde)
دانشگاه کلدونین (Glasgow Caledonian University)
دانشگاه غرب اسکاتلند (University of the West of Scotland)
مدرسه هنر گلاسگو (Glasgow School of Art)
و یک نکته جالب و عشقی:
گلاسگو به همراه دوبلین و پاریس سه شهر اروپایی هستند که در روز والنتاین لقب «شهر عشق» را به یدک میکشند، آنهم به این دلیل که بقایای والنتاین قدیس در کلیسایی در این شهر نگهداری میشود. از سال ۲۰۰۲ این شهر در روز والنتاین میزبان فستیوالی به نام «فستیوال عشق» میباشد .
اگر دوست داشتید زیباییهای گلاسکو را بیشتر ببینید:
وب کم زنده در میدان جرج(مرکز شهر) از 2 زاویه جالبه !(نیاز به سرعت بالای اینترنت هم ندارد )
درپست بعد به جشن عروسی اسکاتلندی ها می رویم.........
)
. گراهام كوچولو از سن 10 سالگي شروع به ايراد گرفتن از اسمش كرد. شايد او هم يك اسم سه قسمتي دوست داشت چرا كه در 11 سالگي پدرش را راضي كرد كه نام او را الكساندر گراهام نام نهد. اما تا آخر عمر همه او را با نام الك مي شناختند. 
. هر روز بر ميزان ناشنوايي مادر اضافه مي شد. الكساندر بسيار از اين واقعه تحت تاثير قرار گرفت. مادر براي او ارزش بسيار بالايي داشت. بل كوچك شروع به يادگرفتن يك زبان انگشتي كرد كه باعث شد بتواند صحبتها را به مادر انتقال دهد. كم كم او موفق شد يك نوع تكنيك خاص ايجاد كند كه با صداهاي خاصي را به راحتي به مادر مفاهيم را منتقل كند. كم كم علاقه به مادر ، الكساندر را به يك مبحث علاقه مند كرد. صدا شناسي! 
كه بتواند حتي چند كلمه صدا را توليد كند بسيار طاقت فرسا بود. آنها بعد از هزاران بار تلاش توانست جمله “How are you grandma?” را بيان كنند. البته نتيجه يك ذره اشكال داشت. شايد اگر كسي جمله “Ow ah oo ga ma ma.” را مي شنيد اصلا متوجه منظور نمي شد اما اين براي اكساندر 19 ساله تازه شروع راه بود!
معاونش را صدا ميكند در حاليكه او در كارگاه زير شيرواني بود و در وضع عادي صدا به او نميرسيد، ولي وجود يك سيم تلگراف كه از كارگاه زير شيرواني تا داخل اطاق خواب بل در طبقه پايين امتداد داشت باعث شد كه معاونش صداي او را بشنود
، شروع شد.
.....در قسمت بعد از شهر گلاسکو خواهم نوشت پس....
