در اون میان وبلاگهایی  جالب و خواندنی بود اما بعضی از اوقات میدیدم مطالب آن با عقاید من جور در نمیاد

مانند وبلاگ زیتون و شیوا.

وبلاگ من و دوست پسرهام نیز نوشته دختری به نام ساحل بود که سرگذشتشو با قلمی سحر آمیز مینوشت اما بعد از مدتی

دیگر ننوشت.

وبلاگی به نام فراز هم تا مدتها میخواندم چون مادری به اسم مامان نیلو ماجراهای پسر بامزه شونو مینوشت.

اونها به کانادا مهاجرت کرده بودن و از تجربیات  زندگی در اونجا میگفت

وبلاگ توت فرنگی هم خیلی واقعی فساد در جامعه را نشان میداد..

حالا من با هدیه گرفتن این وبلاگ از دوست خوبم مشغول به نوشتن شدم امید وارم شما هم از خواندن مطالب آن لذت ببرید. 

حدود ۲ سال و نیم پیش از طریق سایت زهرا با وبلاگ جالبی به نام من و ام اسآشنا شدم.ویولت با اینکه ازدواج نا موفقی داشت و دچار بیماری ام اس شد اما فوق العاده با اراده و قوی مقابل سختیها ایستاد . قلم جذاب و پر ازصداقت و صمیمیت او هنوز مرا از خوانندگان همیشگی وبلاگش قرار داده .مخصوصا هنگامی که از روابط عاطفی خود با امید میگوید .مردی که من فکر می کردم فقط تو افسانه ها پیدا میشه..... (ادامه دارد)

خب...تا حالا که حوصلتون سر نرفتهتازه اولشه...

همون موقع ها بود ه وبلاگ خورشید خانوم رو از طریق سایت زنان پیدا کردم.. اون وقت صنم تو شهرک اکباتان زندگی میکرد..واقعا زیبا و روان مینوشت....تا این که ازدواج کرد  و به امریکا رفت و الان داره درس می خونه و فکر کنم میخواد  مدرک خبر نگاریشو از دانشگاه اونجا بگیره....البته اون لیسانس ترجمه زبان انگلیسی  داشت و در ایران تدریس زبان هم می کرد......شیده (پینگفلودیش) دوست  صمیمی صنم بود که با جرات میگم که در وبلاگ نویسی از  او کم نداشت...اون هم با وبنویس طنزی به نام پیام ازدواج کرد و به امریکا رفت.....یادمه زبان انگلیسش  فول بود و الان داره در یک شرکت طراحی کار میکنه....گاهی به هر دوشون سر می زنم(ادامه دارد)

من اومدم...راستش نمي دونستم از كجا شروع كنم..بعد تصميم گرفتم تاريخچه وبگرديمو بنويسم. حدود 4 سال پيش بود كه از طريق يك سايت خبري به نام (گويا) لينك سايت زنان رو ديدم بعد به قسمت وبلاگهاي زنان رفتم اولين وبلاگي كه خوندم وبلاگ زهرا بود كه عاشق قلمش شدم و هنوز هم هستم.روان نويسي و صداقتي كه در نوشته هاش موج ميزنه منو مجذوب مطالبش كرده....از زماني كه دانشجو بود تا الان كه خانم مهندس شده در شادي و غم شريكش بودم...( ادامه دارد)