عکس:(دختری در کنیا با لباس محلی)

کنیا به درخواست محمد:

کنیا کشوری است در شرق آفریقا. پایتخت آن نایروبی است .

 مومباسا، کیسومو و ناکورو شهرهای مهم آن محسوب می گردند.

کشور کنیا به هشت استان تقسیم گردیده که هر کدام توسط یک استاندار اداره می گردد.

کنیا با اتیوپی، سومالی، تانزانیا، اوگاندا و سودان هم‌مرز است. این کشور از نظر وسعت چهل و هفتمین کشور جهان است.

هفتاد و سه درصد مردم کنیا مسیحی، نوزده درصد آنیمیست و شش درصد مسلمان هستند. زبان های رسمی آنان سواحلی وانگلیسی است.

کنیا در ساحل شرقی قاره آفریقا در کنار اقیانوس هند قرار گرفته است و طبیعت منحصر بفردش هر ساله گردشگران زیادی را به آن جذب می‌کند.
در دره بزرگ ریفت در این کشور نخستین نشانه‌های زندگی انسان یافت شده است.

سواحل كنيا در دورانهاي دور عمدتا در تصرف دول خارجي منجمله فنيقيان، مصريان و يونانيان بود. در قرون هفتم و هشتم ميلادي تاجران ايراني و عرب براي حمل و تجارت برده و عاج در سواحل كنيا استقرار يافتند.در اواخر قرن پانزدهم، واسكودوگاما كاشف معروف پرتقالي پاي به اين سواحل نهاد.در قرن شانزدهم، پرتقاليها درسواحل اين كشور اعمال قدرت كردند ولي نيروي آنان درقرن هفدهم رو به انحطاط رفت. دولت عمان در اوايل قرن هجدهم قواي پرتقالي مستقر در افريقاي شرقي را شكست داد و عربها بار ديگر بر سواحل كنيا مسلط شدند.
در سال 1890 يك توافق قطعي بين بريتانيا و آلمان بوجود آمد و پنج سال بعد دولت برتيانيا،‌كنيا را ضمن ضميمه كردن به افريقاي شرقي بريتانيا، تحت الحمايه خويش ساخت. در سال 1903 به نخستين بريتانيايي كه در كنيا سكني گزيد حدود 000، 400 هكتار از اراضي فلات ثروتمند كشور اعطا گرديد و اين امر منشاء مهاجرت و هجوم هزاران سفيد پوست ديگر از افريقاي جنوبي و بريتانيا به اين سرزمين شد.

سالهاي بين دوجنگ جهاني،‌سالهاي پركشمكشي دركنيا بود. اروپائيان و آسيائيها هردو خواستار نفوذ بيشتر در اداره اموركنيا بودند.بعد ازجنگ جهاني دوم، سياهان كنيا مانند سايرنقاط افريقا از خواب غفلت بيدارشده و به اين ترتيب موج استعمار زدايي و استقلال طلبي آغازگرديد.

این کشور در سال 1963 میلادی از زیر سلطه انگلستان خارج شد و استقلال یافت. این استقلال به رهبری جومو کنیاتا تحقق یافت که تا سال 1978 که دانیل اراپ موی به قدرت رسید، حدود 24 سال زمامدار این کشور بود.

امور سیاسی کنیا در چهار چوب نظام سیاسی رئیس جمهوری و دمکراسی قرار دارد که رئیس جمهور، هم رهبر کشور و هم رهبر دولت است. قوه مجریه در اختیار دولت است. قوه قانون گذاری بین دولت و مجلس ملی کنیا تقسیم شده است. قوه قضائیه مستقل از مجریه و قانونگذاری است. پس از مستقل شدن، کنیا ثبات سیاسی خود را در برابر تغییرات سیاسی بحرانهای کشورهای همسایه حفظ کرده است. با روی کار آمدن دمکراسی، کنیایی ها از آزادی بیشتری برخوردار شدند.

کنیا یکی از بهترین خاک‌های قاره آفریقا را برای کشاورزی دارد. آب و هوای آن استوایی است. این کشور دو قله بلند معروف دارد: قله کنیا و کلیمانجارو. قله کلیمانجارو در مرز کنیا و تانزانیا قرار گرفته است.

کشوركنيا ،كشورگوناگونيهاي عظيمي است که از چشم اندازهاي طبيعي پوشيده ازكوههاي برف گرفته تا صحرا  و نخلستانهاي مملو از درخت خرما برخوردار است.

عکس:(کنیا و نمایی از کلیمانجارو)

نرخ بیکاری بالا، رواج کارهای غیرقانونی و فقر مهمترین معضلات این کشور هستند. اغلب مردم کنیا زیر خط فقر بین‌المللی (یک دلار در روز) زندگی می‌کنند.

ادامه دارد...