با توجه به طبیعت بخشنده این سرزمین بومی ها که اکثرا مسلمانند دارای اخلاقی خوش و دست و دل باز هستند. دارای نظم و ترتیب در کارها به شکل کاملاً اروپایی می باشند. که با توجه به سرمایه گذاریهای شرکت های ژاپنی در این کشور و نظارت و مدیریت ژاپنی ها این نظم در تمام جا ها مشهود است.

تنها قمار خانه کشور های مسلمان، در این کشور و در بلندای تله کابین شهر گنتینگ می باشد که ورود مسلمانان مالائی به آن ممنوع است.

مالزی کشوری است کاملاً تفریحی و بسیار زیبا که در سال ۲۰۰۶ معادل ۲۲ میلیون نفر توریست را پذیرا بوده است. جمعیت این کشور ۲۸ میلیون می باشد.
موسیقی سنتی مالزی شدیدا" تحت تاثیر اشکال چینی و اسلامی قرار گرفته است.
به بیشتر مالزیایی ها بر اساس حقوق مدنی تابعیت داده شده است همه مالزیایی ها بدون هیچ تابعیت رسمی در داخل ایالات خود شهروند فدرال هستند. برای هر شهروند کارت شناسائی بهداشتی تحت عنوان " MyKad " در سن 12 سالگی صادر می شود، و باید همیشه آن را با خود داشته باشد.
مردم مالزی در طول سال تعدادی روزهای تعطیلی و جشن دارند. برخی از این تعطیلات جزو تعطیلات عمومی فدرال معرفی شده اند و بعضی دیگر توسط خود ایالات به عنوان تعطیلات عمومی معرفی می شوند. برخی جشنها نیز که جزو تعطیلات عمومی محسوب نیستند از سوی گروه های خاص نژادی یا مذهبی تعطیل محسوب می شوند.

مشهورترین روز تعطیل (در مالزی) " هاری مرداکا " (روز استقلال) در 31 اوت به یادبود استقلال فدراسیون مالزی در سال 1957 می باشد.
مسلمانان در مالزی ( ازجمله تمام مالایایی ها و دیگر مسلمانان غیر مالایایی) در تعطیلات مسلمین جشن می گیرند. معروفترین عید، Hari Raya Puasa  ( ترجمه مالایایی آن عیدالفطر) است.
با وجود آن که بیشتر این جشنها مربوط به نژاد یا مذهب خاصی می شود، تمامی مالایایی ها بدون توجه به پیشینه مذهبی و نژادی خود، این جشنها را با هم برگزار می کنند.

عکس فوق متعلق به مسجد عبودیه در کوآلاکنگسر در شمال کوآلالمپور می باشد.

این هم چند عکس از داخل سوپر مارکتی در مالزی

ادامه دارد...