امیدوارم همگی خوب و خوش باشید.
فردا تولد دو سالگی این وبلاگ است
.نمی دونم نظر شما چیه اما برای من این دوسال خیلی زود گذشت و چیزهای خیلی زیادی هم یادگرفتم .
البته در این مدت همراهی شما عزیزان همیشه خوش حالم کرده و از وقتی که می گذارید و این مطالب را هم می خوانید خیلی ممنون هستم.
جریان هدیه گرفتن این وبلاگ رو که سال گذشته براتون تعریف کرده بودم... 
جالبه بدونید در این مدت بارها این وبلاگ رو تهدید به هک شدن کردند
و یا حتی برایم فحش نوشتند
که این چرت و پرت ها چیه که می نویسم.
اما اینجا من برای دل خودم و آرزویی که دارم و برای اون عده از کسانی که برایشان جهانگردی و دونستن از کشورهای دیگه جالب است مینویسم.
کشور هایی که دوستان درخواست می کنند رو با ذوق و شوق و صرف وقت زیاد و با جمع آوری اطلاعات می نویسم و از نوشتن آن لذت می برم.
قول داده بودم از خودم بیشتر برایتان بگویم.
نمی دونم چه طور دیگران این قدر راحت از خودشان و یا حتی خصوصی ترین مسایل شخصیشان می نویسند؟ .این کار برای من خیلی سخته اما به قول خودم وفادارم و یک بیو گرافی مختصری از خودم براتون می گم
:
متولد دوم بهمن سال... ۱۳۵ هستم(چیه؟ هنوز نمی دونید خانم ها دوست ندارند سن خودشونو لو بدن؟ اما کمکتون می کنم از عدد ۱ تا ۹ هر چی دوست داشتید بگذارید جای نقطه چین 
)
در یکی از بیمارستانهای مرکزی تهران(بیمارستان نصرت)به دنیا آمدم.
اسمم سپیده... البته این اسمیه که مادر بزرگ خدابیامرزم خیلی دوست داشت روی من بگذارند و گاهی منو به این اسم صدا می کرد.
از دوران کودکی خیلی خاطرات خوبی دارم و همیشه فکر کردن به اون زمان و یاد آوری خاطراتم به من آرامش میده...
متاهل هستم و یک دختر دارم که الان تمام هم و غم من نگرانی برای آینده اش است و آرزوی خوشبختی اش را دارم.
بهترین کار را هم در این دنیا جهانگردی می دونم....چون غیر از سفارش اسلام برای سفر کردن وعبرت گرفتن.فکر میکنم هرکس این دنیای بزرگ رو بیشتر بگرده به کوچکی خودش بیشتر پی میبره و دیگه مغرور نخواهد بود.
خب این هم از وفای به عهدم....
منتظر سفرهای بعدی باشید...